Oyunda
hiç iyi beyaz karakter yok hemen hepsi de şişman. İyilerin hemen hepsi siyah
ırktan. Hikâye klişe. Robotlarla insanlar arasındaki mücadele konulu filmler
yeni değil. Bazı sahneler Will Smith’in “I, Robot” filmini anımsatıyor. Oyun
aslında bir oyundan daha fazlası sinematografik, sanki bir filmin senaryosuna yön
verme hissi yaratıyor. Hollywood filmlerini izlerken deriz ki “böyle bitecek” “bu
olacak” ama burada klişeden uzak bir son oluşturmak mümkün. Çünkü oyunda her
karar sonuca etki ediyor.
Oyun
15 Ağustos 2038’de başlıyor. Arabulucu android RK800 Conner ile Philips
ailesinin kızlarını kurtarmaya çalışıyoruz. Conner olay yerine gelip incelemeye
başlayacakken, rehinenin annesi kızını kurtarmak için bir adroidin
gönderilmesine şaşırıyor. “Neden gerçek birini yollamadınız?” diye soruyor.
Aslında bu sahne androidlere verilen değeri de gösteren bir durum. Bizim gibi
yani insan gibi görünüyorlar ama değiller. Oyun boyunca da bu çatışma benzer
şekilde sürüyor. Conner, araştırmaya “aykırı” olarak tabir edilen androidin
adını öğrenmek istiyor. Olay yerine gelen Yüzbaşı Allen ise sadece kızın
kurtarılmasını önemsiyor. Aykırının ismini soran Conner’a bunun ne önemi var ki
diyor. Oyundaki dünya, bu akıllı makinaların hemen her alanda kullanıldığı ama hiç değer
verilmediği bir dünya.
Adroidlerin
belki de en önemli özellikleri olay ve durumları simüle ederek, olasılıkları
değerlendirme mekanizmaları. Conner böylelikle delilleri çözüyor, neler
olduğunu tahmin ediyor ve yaklaşım tarzı belirliyor. Rehine kızı, kurtarmak
için gittiği evde de kurbanların nereden vurulduğunu, olayın nasıl
gerçekleştiğini çözüyor. Conner’ın baktığı, ilk vakada evdeki android Daniel
PL600, kendi yerine başka bir android sipariş edildiğini anlayınca duygusal
şoka girip yasalara aykırı olmasına rağmen ki androidlerin eline silah alması
yasak hem ailenin babasını öldürüyor hem de olay yerine gelen iki polisi
öldürüyor.
 |
| Conner Çatıdaki Rehine Kurtarma Sahnesi |
Çatıda
ailenin kızını elinde tutan Daniel, arabulucu android Conner’in yerde yatan
polis memuru için söylediği hastaneye yetiştirmezsek kan kaybından ölür
ifadesini, bütün insanların eninde sonunda öleceği, birisinin ölmesinin neyi
değiştireceği ifadesiyle cevaplıyor. Conner, Daniel'i kızdırmak pahasına yerde yatan polise turnike
uyguluyor ve hayatını kurtarıyor işte burada başka seçenekler de var isterseniz
yardım etmeyebilirsiniz. Ama yardım ederseniz sonunda polis size başka bir
sahnede teşekkür ediyor. Bu sahne sonunda Conner, Daniel ile uzlaşabilir
rehineyi bıraktırır ama polisler onu vurur ve Daniel mavi kanlar içinde
kapanır. Daniel için başka seçenek yok androidlere değer verilmediği dünyada
aslında bir hayatı da yok. Bir android hayatı insanlara faydalı olduğu ölçüde
değerli. Bu nedenle Conner, Daniel’i kurtaramıyor.
 |
| Daniel Çalıştığı Evin Kızını Rehine Alıyor |
Böylece
ilk sahne bize ne gösteriyor:
İnsanlar androidleri yaratmışlar ama onlarla aralarında bir çatışma var sık sık duygusal şoka
giriyorlar ve bu onların sistemden çıkmalarına neden oluyor aslında onları
insanlaştırıyor. Yani androitler insanlara bağlanıyor, bu bağlılık insanlar
tarafından önemsenmezse androidler duygusal şoka giriyorlar. Bu duygusal şok
onları “aykırı” olmaya itiyor.
İnsanlara
benzer onlardan daha gelişmiş özelliklere sahip androidler var mesela Conner,
olay yeri inceleme yapabiliyor gerektiğinde kanı, kurşunun giriş ve çıkış
yerlerini analiz edebiliyor.
İnsanların
tutumu, bir özne nesne ilişkisi dünyanın öznesi insan androitlerin de tıpkı
hayvanlar ve diğer canlılar gibi nesneleştirilmesi söz konusu.
Oyunun
sahnelerde seçenek sunması oyuncuya "kader belirleme gücü" gibi bir konfor
veriyor ama bunun sonuçları olumlu da olabilir olumsuz da mesela Conner,
başlangıçta Cyberlife’ın gönderdiği tam görev adamı ama oyun içinde istenirse
bir aykırıya dönüştürebiliyor. Ya da ölebiliyor.
 |
| Conner'ın Öldüğü ama Rehinenin Kurtulduğu Bir Sahne |
Yazar: Okan BOZLAĞAN
